ราชวงศ์ตองอู

เป็นราชวงศ์ที่2ของประวัติศาสตร์พพม่า หลังจากที่ราชวงศ์พุกามซึ่งเป็นราชวงศ์แรกล่มสลายจากการขยายอำนาจของอาณาจักรมองโกล  เมื่อพระเจ้าเมงจีโย ได้รวบรวมชาวพม่าที่หลงเหลืออยู่อยู่อย่างกระจัดกระจ่ายโดยสถาปนาเมืองตองอูขึ้นเป็นเมืองหลวง แต่บ้านเมืองในตอนนั้นยังไม่มีเสถียรภาพจนมาถึงสมัยของพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ พระโอรสของพระองค์ขึ้นครองราชย์ต่อมา โดยได้รวบรวมเมืองที่เคยขึ้นต่ออาณาจักรพุกามกลับมาได้และยังได้เมืองมอญกลับมาเป็นเมืองขึ้นอีกครั้งและได้ย้ายเมืองหลวงไปที่กรุงหงสาวดีและได้ยกทัพมาทำสงครามกับกรุงศรีอยุธยาแตกก็ไม่สำเร็จเมื่อกลับจากการทำสงครามพระองค์ก็ถูกปลงพระชนม์และบ้านเมืองก็แตกแยกอีกครั้ง มหาอุปราชาบุเรงนองต้องใช้เวลาปราบปรามอยู่ราวอีก 2 – 3 ปี จึงจะได้ปราบดาภิเษกขึ้นเป็นกษัตริย์ในรัชสมัยของพระเจ้าบุเรงนอง ได้แผ่อาณาเขตของอาณาจักรตองอู หงสาวดี ให้กว้างขวางยิ่งขึ้น โดยครอบคลุมตั้งแต่ลุ่มน้ำอิระวดี ลุ่มน้ำเจ้าพระยา ไปจรดถึงลุ่มน้ำโขงในลาว มีเมืองเป็นประเทศราชต่าง ๆ มากมาย เช่น เชียงใหม่, ฉาน, อยุธยา, ล้านช้าง, กัมพุช เป็นต้น จนได้การขนานพระนามว่าเป็น พระเจ้าชนะสิบทิศแต่ภายหลังการสิ้นพระชนม์ของพระเจ้าบุเรงนอง พระเจ้านันทบุเรง พระราชโอรสของพระองค์ขึ้นครองราชย์แทน เมืองที่เคยขึ้นเป็นประเทศราชต่าง ๆ ต่างแข็งเมือง ได้ประกาศอิสรภาพ ภายหลังการสิ้นพระชนม์ของพระเจ้านันทบุเรง ราชวงศ์ตองอูก็ยังได้สืบราชสมบัติต่อมา แต่ไม่มีกษัตริย์พระองค์ใดที่เข้มแข็งพอที่จะก้าวขึ้นมาเป็นผู้นำกอบกู้อาณาจักรขึ้นมา แม้นจะมีความพยายามก็ตาม