พระเจ้ามังระ

วันนี้เราได้นำเรื่องราวและความรู้มาฝากทุกท่านที่สนใจเรื่องราวเกี่ยวกับประวัติศาสตร์กันนะครับ เป็นเรื่องราวประวัติของพระมหากษัตริย์ของประเทศเพื่อนบ้าน อย่าง ประเทศพม่า ที่น่าสนใจนำมาฝากกัน พระราชประวัติของพระเจ้ามังระ เป็นพระโอรสองค์ที่ 2 ในจำนวน 6 พระองค์ของพระเจ้าอลองพญา ปฐมกษัตริย์ราชวงศ์อลองพญาหรือราชวงศ์คองบอง ได้ขึ้นเป็นกษัตริย์พระองค์ที่ 3 ของราชวงศ์อลองพญา ในปี พ.ศ. 2306 หลังจากขึ้นครองราชย์ พระองค์ปรารภในที่ประชุมขุนนางว่า “อยุธยาไม่เคยแพ้อย่างราบคาบมาก่อน” พระองค์ได้สืบทอดเจตนารมณ์ของพระราชบิดา ได้ประกาศทำสงครามกับอยุธยา โดยทำการส่งเนเมียวสีหบดี เป็นแม่ทัพเข้าจัดการเข้ามากวาดต้อนผู้คนและกำลังพลจากหัวเมืองเหนือก่อน และ ในปี พ.ศ. 2307 และได้ส่งทัพจากทางใต้คือ มังมหานรธา เป็นแม่ทัพเดินทางเข้ามาเสริมช่วยอีกทัพหนึ่ง ทัพทั้งสองของพม่าก็ทำการล้อมกรุงศรีอยุธยาได้นานถึง 1 ปีกับสองเดือน เข้าสู่ช่วงฤดูน้ำหลากก็ยังไม่หนีไปไหนและทำการเข้าตีพระนครได้ เมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2310 ตรง กับวันอังคาร ขึ้นเก้าค่ำ เดือนห้า ปีกุน พระเจ้ามังระ มีพระนามที่ปรากฏในพงศาวดารพม่าว่า “เซงพะยูเชง” โดยเป็นพระนามที่พระองค์ตั้งเอง อันเป็นพระนามเดียวกับ พระเจ้าบุเรงนอง ซึ่งแปลว่า “พระเจ้าช้างเผือก” ก่อนที่จะยกทัพตีอยุธยา พระเจ้ามังระได้ยกความชอบธรรมเหนือดินแดนอยุธยามาแต่ครั้งพระเจ้าบุเรงนอง พระเจ้ามังระสวรรคตอย่างกะทันหันในปี พ.ศ. 2319 หลังจากอะแซหวุ่นกี้ แม่ทัพพม่าได้ตีพิษณุโลกแตกแล้วเตรียมจะกรีฑาทัพสู่กรุงธนบุรี เป็นผลให้อะแซหวุ่นกี้ต้องยกทัพกลับทันที